که برآیم بر سر کوه مشید

حسبی الله گو که الله ام کفی

هم چو کنعان سر ز کشتی وا مکش

که غرورش داد نفس زیرکش

منت نوحم چرا باید کشید

چون رمی از منتش بر جان ما

چونک شکر و منتش گوید خدا