تو ملاف از مشک کان بوی پیاز

وز سر و رو تابد ای لافی غمت

بوشناسانند حاذق در مصاف

تو به جلدی های هو کم کن گزاف

از دم تو می کند مکشوف راز

گل شکر خوردم همی گویی و بوی

می زند از سیر که یافه مگوی