گل شکر خوردم همی گویی و بوی

تو به جلدی های هو کم کن گزاف

تو ملاف از مشک کان بوی پیاز

از دم تو می کند مکشوف راز

می زند از سیر که یافه مگوی

هست دل ماننده خانه کلان

خانه دل را نهان همسایگان