پیشتر رو روح انسانی ببین

جان ز ریش و سبلت تن فارغست

لیک تن بی جان بود مردار و پست

بارنامه روح حیوانیست این

بگذر از انسان هم و از قال و قیل

تا لب دریای جان جبرئیل

بعد از آنت جان احمد لب گزد