اندر آن گور مخوف سهمناک

که مدد از خاک می گیرد تنت

از غذایی خاک پیچد گردنت

چون رود جان می شود او باز خاک

هم تو و هم ما و هم اشباه تو

خاک گردند و نماند جاه تو

گفت غیر این نسب نامیت هست