چون تو با پر هوا بر می پری

کز دمم پر رشک می گردد مسیح

من به جادویان چه مانم ای جنب

که ز جانم نور می گیرد کتب

لاجرم بر من گمان آن می بری

هر کرا افعال دام و دد بود

بر کریمانش گمان بد بود