لاجرم بر من گمان آن می بری

من به جادویان چه مانم ای جنب

که ز جانم نور می گیرد کتب

چون تو با پر هوا بر می پری

هر کرا افعال دام و دد بود

بر کریمانش گمان بد بود

چون تو جزو عالمی هر چون بوی