روی خود را زشت و بر آیینه رید

نقشهای زشت خوابت می نمود

می رمیدی زان و آن نقش تو بود

هم چو آن زنگی که در آیینه دید

که چه زشتی لایق اینی و بس

زشتیم آن تواست ای کور خس

این حدث بر روی زشتت می کنی