مانع صد خرمن این یک دانه را

پس به دست خویش گیری تیشه ای

می زنی بر خانه بی اندیشه ای

که حجاب گنج بینی خانه را

پس در آتش افکنی این دانه را

پیش گیری پیشه مردانه را

ای به یک برگی ز باغی مانده