ای خنک آن را که ذلت نفسه

زهر اندر جان او می آکنند

چونک بر گردد ازو آن ساجدش

داند او کان زهر بود و موبدش

وای آنک از سرکشی شد چون که او

این تکبر زهر قاتل دان که هست

از می پر زهر شد آن گیج مست