رحمت بی حد روانه هر زمان

مستیی انداخت در دانای راز

راز پنهان با چنین طبل و علم

آب جوشان گشته از جف القلم

خفته اید از درک آن ای مردمان

جامه خفته خورد از جوی آب

خفته اندر خواب جویای سراب