از سر که من ببینم پای کوه

در میان ما و تو بس فرقهاست

سر بلندم من دو چشم من بلند

بینش عالی امانست از گزند

هر گو و هموار را من توه توه

هم چنانک دید آن صدر اجل

پیش کار خویش تا روز اجل