لاجرم اندر زمان توبه نمود

آن بد عاریتی باشد که او

آرد اقرار و شود او توبه جو

هم چو آدم زلتش عاریه بود

چونک اصلی بود جرم آن بلیس

ره نبودش جانب توبه نفیس

رو که رستی از خود و از خوی بد