نشان تو پیداست بر انجمن

نشان سیاوش پدیدار بود

چو بر گلستان نقطه قار بود

تو بگشای و بنمای بازو به من

برهنه تن خویش بنمود شاه

نگه کرد گیو آن نشان سیاه

که میراث بود از گه کیقباد