هم درین شهرش به دست ابداع و خو

که من آنجا بوده ام این شهر نو

نیست آن من درینجاام گرو

بل چنان داند که خود پیوسته او

چه عجب گر روح موطنهای خویش

که بدستش مسکن و میلاد پیش

می نیارد یاد کین دنیا چو خواب