پس بنوشند از جزا هم حسرتی

تا چو بجهند از چنین خواب این رده

شمع مرده باشد و ساقی شده

داشت طغیانشان ترا در حیرتی

تا که عدل ما قدم بیرون نهد

در جزا هر زشت را درخور دهد

که آن شهی که می ندیدندیش فاش