که آن شهی که می ندیدندیش فاش

پس بنوشند از جزا هم حسرتی

تا که عدل ما قدم بیرون نهد

در جزا هر زشت را درخور دهد

بود با ایشان نهان اندر معاش

چون خرد با تست مشرف بر تنت

گر چه زو قاصر بود این دیدنت