کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 8

که اصبع لاغر ز زورش نقش بست

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

5
گفت آن مور اصبعست آن پیشه ور
#
6
وین قلم در فعل فرعست و اثر
#
7
گفت آن مور سوم کز بازوست
#
8
که اصبع لاغر ز زورش نقش بست
انتخاب‌شده
9
هم چنین می رفت بالا تا یکی
#
10
مهتر موران فطن بود اندکی
#
11
گفت کز صورت مبینید این هنر
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 8 از «بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره» است.