کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 10

مهتر موران فطن بود اندکی

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

7
گفت آن مور سوم کز بازوست
#
8
که اصبع لاغر ز زورش نقش بست
#
9
هم چنین می رفت بالا تا یکی
#
10
مهتر موران فطن بود اندکی
انتخاب‌شده
11
گفت کز صورت مبینید این هنر
#
12
که به خواب و مرگ گردد بی خبر
#
13
صورت آمد چون لباس و چون عصا
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 10 از «بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره» است.