کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 41

گر نبودی عکس جهل برف باف

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

38
تف دوزخ محو کردی مر مرا
#
39
غافلان را کوههای برف دان
#
40
تا نسوزد پرده های عاقلان
#
41
گر نبودی عکس جهل برف باف
انتخاب‌شده
42
سوختی از نار شوق آن کوه قاف
#
43
آتش از قهر خدا خود ذره ایست
#
44
بهر تهدید لئیمان دره ایست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 41 از «بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره» است.