کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 56

تا ز رحمت پیشت آید محملی

شاعرمولوی

اثربخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

53
مرغ را جولانگه عالی هواست
#
54
زانک نشو او ز شهوت وز هواست
#
55
پس تو حیران باش بی لا و بلی
#
56
تا ز رحمت پیشت آید محملی
انتخاب‌شده
57
چون ز فهم این عجایب کودنی
#
58
گر بلی گویی تکلف می کنی
#
59
ور بگویی نی زند نی گردنت
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 56 از «بخش ۱۳۸ - موری بر کاغذ می رفت نبشتن قلم دید قلم را ستودن گرفت موری دیگر کی چشم تیزتر بود گفت ستایش انگشتان را کن کی آن هنر ازیشان می بینم موری دگر کی از هر دو چشم روشن تر بود گفت من بازو را ستایم کی انگشتان فرع بازواند الی آخره» است.