تو اندش پوشید هیچ از دیده ها

که دو چشمم کور و تاریک به دست

تو ببخشا بر کسی کاندر جهان

شد حسود آفتاب کامران

وز طراوت دادن پوسیده ها

یا ز نور بی حدش توانند کاست

یا به دفع جاه او توانند خاست