عدل شه را دید در ضبط حشم

می شناسد قهر شه را بر عدو

آمنست از خواجه تاشان دگر

که بیایندش مزاحم صرفه بر

که نیارد کرد کس بر کس ستم

لاجرم نشتابد و ساکن بود

از فوات حظ خود آمن بود