زان زنندی تیغ بر اعدای جاه

گفت ای یاران من قسمت کنید

که شما پر از من و خوی منید

پر بود اجسام هر لشکر ز شاه

تو بخشم شه زنی آن تیغ را

ورنه بر اخوان چه خشم آید ترا

بر برادر بی گناهی می زنی