کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 97

گر بود آب روان بر بنددش

شاعرمولوی

اثربخش ۵ - سبب رجوع کردن آن مهمان به خانه مصطفی علیه السلام در آن ساعت که مصطفی نهالین ملوث او را به دست خود می شست و خجل شدن او و جامه چاک کردن و نوحه او بر خود و بر سعادت خود

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

94
بالمکاره که ازو افزود کشت
#
95
صد فسون دارد ز حیلت وز دغا
#
96
که کند در سله گر هست اژدها
#
97
گر بود آب روان بر بنددش
انتخاب‌شده
98
ور بود حبر زمان برخنددش
#
99
عقل را با عقل یاری یار کن
#
100
امرهم شوری بخوان و کار کن
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 97 از «بخش ۵ - سبب رجوع کردن آن مهمان به خانه مصطفی علیه السلام در آن ساعت که مصطفی نهالین ملوث او را به دست خود می شست و خجل شدن او و جامه چاک کردن و نوحه او بر خود و بر سعادت خود» است.