خویشتن بر آتشی برمی زنند

فتنه ذات افتضاح قاهره

هم چنین هر قوم چون پروانگان

گرد شمعی پرزنان اندر جهان

گرد شمع خود طوافی می کنند

بر امید آتش موسی بخت

کز لهیبش سبزتر گردد درخت