شب شود در دام تو یک صید نی

وین دگر را صید می کن چون لام

باز این را می هل و می جو دگر

اینت لعب کودکان بی خبر

دام بر تو جز صداع و قید نی

پس تو خود را صید می کردی به دام

که شدی محبوس و محرومی ز کام