هم چو ما احمق که صید خود کند

پس تو خود را صید می کردی به دام

که شدی محبوس و محرومی ز کام

در زمانه صاحب دامی بود

چون شکار خوک آمد صید عام

رنج بی حد لقمه خوردن زو حرام

آنک ارزد صید را عشقست و بس