صید چشم و سخره افنا شدی

تا بیامد آیت و آگاه کرد

کان ز چشم بد رسیدت وز نبرد

گر بدی غیر تو در دم لا شدی

لیک آمد عصمتی دامن کشان

وین که لغزیدی بد از بهر نشان

عبرتی گیر اندر آن که کن نگاه