کو بتگ با اسب می کردی مری

که برو از پیه این اشتر بخر

بیند اشتر را سقط او راه بر

سر بریده از مرض آن اشتری

کز حسد وز چشم بد بی هیچ شک

سیر و گردش را بگرداند فلک

آب پنهانست و دولاب آشکار