کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 32

زنده ای زین مرده بیرون آورد

شاعرمولوی

اثربخش ۲۶ - قصه آن حکیم کی دید طاوسی را کی پر زیبای خود را می کند به منقار و می انداخت و تن خود را کل و زشت می کرد از تعجب پرسید کی دریغت نمی آید گفت می آید اما پیش من جان از پر عزیزتر است و این پر عدوی جان منست

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

29
چون ز زنده مرده بیرون می کند
#
30
نفس زنده سوی مرگی می تند
#
31
مرده شو تا مخرج الحی الصمد
#
32
زنده ای زین مرده بیرون آورد
انتخاب‌شده
33
دی شوی بینی تو اخراج بهار
#
34
لیل گردی بینی ایلاج نهار
#
35
بر مکن آن پر که نپذیرد رفو
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 32 از «بخش ۲۶ - قصه آن حکیم کی دید طاوسی را کی پر زیبای خود را می کند به منقار و می انداخت و تن خود را کل و زشت می کرد از تعجب پرسید کی دریغت نمی آید گفت می آید اما پیش من جان از پر عزیزتر است و این پر عدوی جان منست» است.