بر فزودی ز اختیارم کر و فر

لیک بر من پر زیبا دشمنیست

چونک از جلوه گری صبریم نیست

گر بدی صبر و حفاظم راه بر

هم چو طفلم یا چو مست اندر فتن

نیست لایق تیغ اندر دست من

گر مرا عقلی بدی و منزجر