کی فرار از خویشتن آسان بود

تا نگردد تیغ من او را کمال

تا نگردد خنجرم بر من وبال

می گریزم تا رگم جنبان بود

آنک از غیری بود او را فرار

چون ازو ببرید گیرد او قرار

من که خصمم هم منم اندر گریز