کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع نخست · شماره 7

موم از خویش و ز سایه در گریخت

چهرهٔ مولویشاعر
قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 4

    چون زبانه شمع او بی سایه شد

    #
  2. 5

    شمع جمله شد زبانه پا و سر

    #
  3. 6

    سایه را نبود بگرد او گذر

    #
  4. 7

    موم از خویش و ز سایه در گریخت

    انتخاب‌شده
  5. 8

    در شعاع از بهر او کی شمع ریخت

    #
  6. 9

    گفت او بهر فنایت ریختم

    #
  7. 10

    گفت من هم در فنا بگریختم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 7 از «بخش ۳۴ - در صفت آن بی خودان کی از شر خود و هنر خود آمن شده اند کی فانی اند در بقای حق هم چون ستارگان کی فانی اند روز در آفتاب و فانی را خوف آفت و خطر نباشد» است.