بر کنم پر را و حسنش را ز راه

مادرا ما را تو گیر اندر کنار

پر من ابرست و پرده ست و کثیف

ز انعکاس لطف حق شد او لطیف

تا ببینم حسن مه را هم ز ماه

من نخواهم دایه مادر خوشترست

موسی ام من دایه من مادرست