رو بدان درگاه کو لا یطعم است

آکل و ماکول کی ایمن بود

ز آکلی که اندر کمین ساکن بود

امن ماکولان جذوب ماتمست

هر خیالی را خیالی می خورد

فکر آن فکر دگر را می چرد

تو نتانی کز خیالی وا رهی