در چنان حضرت همی شد عمرجو

عمر و مرگ این هر دو با حق خوش بود

بی خدا آب حیات آتش بود

آن هم از تاثیر لعنت بود کو

از خدا غیر خدا را خواستن

ظن افزونیست و کلی کاستن

خاصه عمری غرق در بیگانگی