کهنه بر کهنه نه و انبار کن

تازه می گیر و کهن را می سپار

که هر امسالت فزونست از سه پار

گر نباشی نخل وار ایثار کن

کهنه و گندیده و پوسیده را

تحفه می بر بهر هر نادیده را

آنک نو دید او خریدار تو نیست