ای خنک آنکس که داند دل ز پوست

با تو او چونست هستم من چنان

زیر پای مادران باشد جنان

مادر و بابا و اصل خلق اوست

تو بگویی نک دل آوردم به تو

گویدت پرست ازین دلها قتو

آن دلی آور که قطب عالم اوست