که بیابی فهم و ذوق آرام و بر

که بروید آن ز سوی نیستی

فهم کن گر واقف معنیستی

دم به دم از نیستی تو منتظر

نیست دستوری گشاد این راز را

ورنه بغدادی کنم ابخاز را

پس خزانه صنع حق باشد عدم