منفذی داری به بحر ای آبگیر

محلبی از دیگران چون حالبی

چشمه شیرست در تو بی کنار

تو چرا می شیر جویی از تغار

ننگ دار از آب جستن از غدیر

که الم نشرح نه شرحت هست باز

چون شدی تو شرح جو و کدیه ساز