هیچ دانی راه آن میدان کجاست

گر ندانی تا نگویی راه نیست

زین ره بی راهه ما را رفتنیست

می روی در خواب شادان چپ و راست

تو ببند آن چشم و خود تسلیم کن

خویش را بینی در آن شهر کهن

چشم چون بندی که صد چشم خمار