بی خبر از راه وز منزل بدیت

ما از آنجا آمدیم اینجا غریب

تو چرا مخصوص باشی ای ادیب

نه شما چون طفل خفته آمدیت

از منازل خفته بگذشتید و مست

بی خبر از راه و از بالا و پست

ما به بیداری روان گشتیم و خوش