دل مدزد از دلربای روح بخش

ورنه آن دم کهنه را نو می کند

مردگان کهنه را جان می دهد

تاج عقل و نور ایمان می دهد

که سوارت می کند بر پشت رخش

سر مدزد از سر فراز تاج ده

کو ز پای دل گشاید صد گره