از حسد دو ضره خود را می خورند

در دل نه دل حسدها سر کند

نیست را هست این چنین مضطر کند

این زنانی کز همه مشفق تراند

تا که مردانی که خود سنگین دلند

از حسد تا در کدامین منزلند

گر نکردی شرع افسونی لطیف