کرد عالم را پر از شمع و عسل

چونک او حی الرب الی النحل آمدست

خانه وحیش پر از حلوا شدست

او به نور وحی حق عزوجل

این که کرمناست و بالا می رود

وحیش از زنبور کمتر کی بود

نه تو اعطیناک کوثر خوانده ای