سینه سوزان لابه کرد و اجتهاد

دست کرد او تا که برباید از آن

خاک لرزید و درآمد در گریز

گشت او لابه کنان و اشک ریز

با سرشک پر ز خون سوگند داد

که به یزدان لطیف بی ندید

که بکردت حامل عرش مجید