کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 14

تا روان و جان ما از حبس رست

شاعرمولوی

اثربخش ۷۰ - جواب آمدن کی آنک نظر او بر اسباب و مرض و زخم تیغ نیاید بر کار تو عزرائیل هم نیاید کی تو هم سببی اگر چه مخفی تری از آن سببها و بود کی بر آن رنجور مخفی نباشد کی و هو اقرب الیه منکم و لکن لا تبصرون

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

11
برج زندان را شکست ارکانیی
#
12
هیچ ازو رنجد دل زندانیی
#
13
کای دریغ این سنگ مرمر را شکست
#
14
تا روان و جان ما از حبس رست
انتخاب‌شده
15
آن رخام خوب و آن سنگ شریف
#
16
برج زندان را بهی بود و الیف
#
17
چون شکستش تا که زندانی برست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 14 از «بخش ۷۰ - جواب آمدن کی آنک نظر او بر اسباب و مرض و زخم تیغ نیاید بر کار تو عزرائیل هم نیاید کی تو هم سببی اگر چه مخفی تری از آن سببها و بود کی بر آن رنجور مخفی نباشد کی و هو اقرب الیه منکم و لکن لا تبصرون» است.