کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع دوم · شماره 46

آب و آتش رزق می افزایدت

شاعرمولوی

اثربخش ۷۰ - جواب آمدن کی آنک نظر او بر اسباب و مرض و زخم تیغ نیاید بر کار تو عزرائیل هم نیاید کی تو هم سببی اگر چه مخفی تری از آن سببها و بود کی بر آن رنجور مخفی نباشد کی و هو اقرب الیه منکم و لکن لا تبصرون

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

43
دم به دم بر آسمان می دار امید
#
44
در هوای آسمان رقصان چو بید
#
45
دم به دم از آسمان می آیدت
#
46
آب و آتش رزق می افزایدت
انتخاب‌شده
47
گر ترا آنجا برد نبود عجب
#
48
منگر اندر عجز و بنگر در طلب
#
49
کین طلب در تو گروگان خداست
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 46 از «بخش ۷۰ - جواب آمدن کی آنک نظر او بر اسباب و مرض و زخم تیغ نیاید بر کار تو عزرائیل هم نیاید کی تو هم سببی اگر چه مخفی تری از آن سببها و بود کی بر آن رنجور مخفی نباشد کی و هو اقرب الیه منکم و لکن لا تبصرون» است.