کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی

مصرع نخست · شماره 57

جان چو خفته در گل و نسرین بود

شاعرمولوی

اثربخش ۷۰ - جواب آمدن کی آنک نظر او بر اسباب و مرض و زخم تیغ نیاید بر کار تو عزرائیل هم نیاید کی تو هم سببی اگر چه مخفی تری از آن سببها و بود کی بر آن رنجور مخفی نباشد کی و هو اقرب الیه منکم و لکن لا تبصرون

قالبمثنوی

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

54
تو بگویی زنده ام ای غافلان
#
55
گر تن من هم چو تن ها خفته است
#
56
هشت جنت در دلم بشکفته است
#
57
جان چو خفته در گل و نسرین بود
انتخاب‌شده
58
چه غمست ار تن در آن سرگین بود
#
59
جان خفته چه خبر دارد ز تن
#
60
کو به گلشن خفت یا در گولخن
#

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 57 از «بخش ۷۰ - جواب آمدن کی آنک نظر او بر اسباب و مرض و زخم تیغ نیاید بر کار تو عزرائیل هم نیاید کی تو هم سببی اگر چه مخفی تری از آن سببها و بود کی بر آن رنجور مخفی نباشد کی و هو اقرب الیه منکم و لکن لا تبصرون» است.